Bedrijfsbezoek aan LITC en Coca Cola

Op maandag 6 Januari 2018 gingen wij, leerlingen van de 2de graad van WICO campus Sint-Hubertus, naar LITC in Laakdal. We vertrokken vanuit Neerpelt om precies 8 uur ’s morgens. Rond 9 uur ongeveer arriveerden we bij LITC. We werden zeer gastvrij ontvangen. Er lagen koffiekoeken klaar en er was fruitsap, Sprite en water voorzien voor ons allemaal. Toen iedereen een beetje gegeten en gedronken had, gingen we naar de conferentiezaal. Een man die al lang bij Nike werkt heeft ons veel verteld over Nike.

 

Het bedrijf werd opgericht in 1964 en heeft in al die jaren een indrukwekkend klantenbestand opgebouwd. Per dag verlaten er wel honderd vrachtwagens het bedrijf om wijdverspreide winkels met hun producten te bevoorraden. Hiervan gaat het grootste deel, zo een 80%, naar groothandel. 15% gaat naar winkels van Nike en 5% gaat rechtstreeks naar particulieren die online producten kopen.

Nike hecht veel belang aan zijn groene uitstraling als bedrijf. Zo genereren ze hun eigen groene stroom door het gebruik van zonnepanelen en eigen windmolens. Ze proberen zo zuinig en natuurvriendelijk mogelijk te ondernemen.

Na ons bezoek aan Nike zijn we weer met de bus vertrokken naar Coca Cola in Wilrijk. Ook daar mochten we weer genieten van een super ontvangst. Men had een lunch voorzien waarbij ons een drankje werd aangeboden van, hoe kan het ook anders, The Coca-Cola Company.

Na het middagmaal werden we in 2 teams verdeeld, een geel en een groen team. Zelf behoorde ik tot het gele team. Iedereen kreeg een ipad. Hiermee konden we deelnemen aan een quiz over Coca-Cola. Een van de vragen was bijvoorbeeld hoeveel fabrieken Coca-Cola telt in België. Of waardoor krijgt Coca-Cola zo een donkere kleur?

Na deze boeiende en interactieve quiz nam een gids ons mee naar 3 verschillende vertrekken. Eerst nam hij ons mee naar een nagebootst labo waar we aan de hand van verschillende vragen konden uitzoeken welk drankje van hun het best bij onze smaak past. Voor mij was dat het drankje Nalu. Toen iedereen zijn best passende drankje had samengesteld gingen we door naar het tweede vertrek. We zagen een muur waaraan verschillende voorwerpen hingen, vervaardigd in enerzijds plastiek en anderzijds in metaal. Ook in dit bedrijf wordt veel aandacht besteed aan het ecologisch beleid. Flesjes en blikjes worden zo goed en zo kwaad mogelijk gerecycleerd. De plastic flesjes worden gemalen en zo ontstaat granulaat, waaruit weer nieuwe flesjes worden vervaardigd. Maar van de gerecycleerde plastic flesjes kunnen ook andere voorwerpen worden gemaakt. Zo kan men van 11 halve liter flesjes Coca-Cola een perfect bruikbare plastic stoel maken. Bij de blikjes past men min of meer hetzelfde proces toe. Deze worden ook fijngemalen. De metaalresten worden ook weer gebruikt om nieuwe blikjes of andere voorwerpen te maken. Zo hing er een koersfiets als voorbeeld van een recyclagevoorwerp aan de hogervernoemde muur. In de koersfiets aan de muur werden 129 blikjes verwerkt.


Als laatste bood de gids ons een filmpje aan over het bedrijf Coca-Cola en mochten we een trailer van dichtbij inkijken.

Ik was reuze benieuwd naar wat we allemaal in het fabriek te zien zouden krijgen. Om hygiënische redenen werd ons gevraagd een haarnetje te dragen alvorens het fabriek te betreden. Ook werd ieder van ons voorzien van een hoofdtelefoon met een zendertje zodat we, ondanks het lawaai in het fabriek, de gids toch duidelijk konden verstaan.

Buiten konden we zien hoe de vrachtwagens werden in- en uitgeladen. Binnen waren werknemers druk in de weer met het klaarmaken van bestelling. Deze bestellingen bestaan uit verschillende dranken. Iedere bestelling moet nauwkeurig in de juiste vrachtwagen worden geplaatst. Hiervoor gebruikt men heftrucs die de bestellingen per pallet in de vrachtwagen plaatsen.

Vervolgens werden we geleid naar de plaats waar de flesjes worden gespoeld en gevuld. De glazen flesjes worden grondig gereinigd. Resten frisdrank en soms zelfs achtergebleven stukjes papier of sigarettenpeuken worden verwijderd. Daarna wordt het etiket eraf gehaald en gaan ze naar de wasmachine. In totaal worden de flesjes 7 keer gespoeld. Eerst 2 keer met koud water, dan 2 keer met detergent, dan weer 2 keer met heet water en tenslotte nog een laatste keer met koud water. Na deze grondige wasbeurt worden ze met de laser gecontroleerd of ze nog de juiste vorm hebben. Alle flesjes die niet van Coca-Cola zelf zijn, worden er machinaal uitgesorteerd. Pas na een zorgvuldige controle worden de flesjes uiteindelijk terug gevuld met Coca-Cola en worden ze opnieuw voorzien van een etiket. Op ieder etiket staat wanneer en om hoe laat het flesje gevuld is, de vervaldatum en de plaats waar het gevuld is. Het dopje wordt op de flesjes aangebracht zodat ze in bakken kunnen geplaatst worden en naar de opslagplaatst kunnen gebracht worden.

Bij de plastic flesjes verloopt het enigszins anders. Hier brengen vrachtwagens eerst plastic buizen aan. Deze buizen worden verwarmd zodat ze buigbaar worden. Onder sterke (lucht)druk worden de plooibare buizen geblazen tot de welbekende vorm van een Coca-Colafles.

Ook de plastic flessen moeten grondig worden gereinigd. Dit gebeurt met water maar ook deels met luchtdruk, hetgeen een stuk milieuvriendelijker is. Het controleren op vorm door de laser verloopt gelijkaardig aan de werkwijze van de glazen flessen. Dit geldt ook voor het vullen van de flessen en het voorzien van etiket en dop. In tegenstelling tot de glazen flesjes worden de plastic flessen gesorteerd per 6. Ze worden per 6 verpakt in een plastic omhulsel. De machine zorgt ervoor dat de plastic nauwgezet rond de flessen wordt gedrukt zodat er geen flessen kunnen uitvallen tijdens het transport.

In de Coca-Cola fabriek in Wilrijk wordt per jaar 420 miljoen liter frisdrank geproduceerd!

Persoonlijk vond ik het bezoek aan de Coca-Cola fabriek boeiender en interactiever dan het bezoek aan LITC in Laakdal. Ik ben blij dat ik erbij kon zijn en heb veel bijgeleerd. 

 

Flor Medats


Sint-Hubertus maakt deel uit van de WICO scholengemeenschap