X-mos 2016

Nog 100 dagen die ons resten van het einde van het schooljaar en dat betekent dat de Chrysotomoskoorts toeneemt bij de laatstejaars. Voor hen betekent Chrysotomos een feest waar enkele maanden van veel werk aan voorafgegaan is, voor de leerlingen van de lagere jaren is het een kwestie van maar één dag: de ludieke ochtendactiviteit op de speelplaats ‘overleven’ om daarna getrakteerd te worden op een leuk boekje en een toffe show waarin de draak gestoken wordt met de leerkrachten.

De ochtendlijke speelplaatshappening was een groot geheim gebleven: toen de leerlingen van 1-5 op school aankwamen, bleek de fietsenstalling mysterieus ingepakt… Je kon er donder op zeggen dat ze daar binnengeleid zouden worden. In die fietsenstalling werden ze getrakteerd op een angstaanjagende licht- en geluidshow met de nodige rookslierten en… een 30-tal zesdejaars die in labojas en angstaanjagend masker ‘op inspectie’ kwamen in de fietsenstalling. Een dreigende stem sprak iets over een vloek die alle Collegianen zou verdoemen: de spanning werd dramatisch opgebouwd tot … de leerlingen plots vrijgelaten werden en in een sprookjeswereld terecht kwamen waar 70 vreemde sprookjesfiguren rondhuppelden: sneeuwwitjes, heksen, feeën, een zeemeerman (!) en weel zeer lange ‘zeven dwergen’. Deze vredige wereld zorgde voor menige “oef” bij de leerlingen en om de doorstane angst te compenseren, trakteerden die sprookjesfiguren hen op een vrolijke Disney-parade met confetti, slingers en toeters: één groot feest werd het…

Al gauw werd duidelijk dat het sprookjesthema ook doorgetrokken werd in het boekje en in de show, waar alle leerkrachten plots omgetoverd waren in sprookjesfiguren: zo leerden we de huiselijke discussies van Belle en het Beest kennen, zagen we een Gargamel die veel van wiskunde kende maar zijn smurfen niet, zagen we een tinderende Rapunzel, de heks van Sneeuwwitje die verdacht veel op iemand van secretariaat 3 leek, enz… En de nieuwe K3 van Studio 100 mag ook al haar koffers pakken: de K3 van ons college is immers veel beter…. De sprookjesfantasie van de 6dejaars die deze show geschreven hebben was blijkbaar grenzeloos en zorgde voor een heel leuke, creatieve show die geen seconde verveelde.

Het eerste pintje op de middagreceptie smaakte daarom des te meer, alsook de spaghetti die het keukenpersoneel op onze borden … euh … ‘getoverd’ had. Op de bowling werd in de namiddag de ambiance verder gezet, gevolgd door een film: de titularissen gaven hun zesdes een koekje van eigen deeg: ze schotelden de leerlingen een … sprookjesfilm voor: Roodkapje, maar dan wel in een modern kleedje en met een serieuze hoek er af.

Later op de avond werd het slotakkoord op de hele Chrysostomosdag gezet: de gezellige, plezante cantus met veel gelach, gezang en af en toe een glas om de kelen te smeren. En zelfs op die cantus dook nog een laatste sprookjesfiguur op: een zingende kabouter die het plaatselijk dialect goed meester was en bovendien op een hilarische manier het hele collegeleven en de leerkrachten bezong. Maar aan alle mooie sprookjes komt ook een einde... Toch zullen de zesdes nog ‘lang en gelukkig’ leven en terugdenken aan deze leuke dag.


Sint-Hubertus maakt deel uit van de WICO scholengemeenschap